29 juni 2018
De dag begon als vanouds. Peter had zich een half uur in de tijd vergist en terwijl iedereen bij Eric zat te wachten, dacht Peter dat hij prachtig op tijd was. Ietwat met vertraging, gingen wij dan toch op pad richting
de fabriek in Leerdam. Eric was hier al eerder geweest, maar voor de meesten van ons was het de eerste keer en de verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. Met z’n vieren in de auto, was het een gezellige boel en na een goed uurtje kwamen wij op de plaats van bestemming aan. Het was prachtig weer en na enige tijd kwam ook Rita ter plaatse aan. Na een kort welkom in de winkel, werden wij voorzien van rode hesjes en konden wij aan de rondleiding beginnen. Na een korte introductie over kristal, konden wij eindelijk een kijkje gaan nemen in de fabriek. Het was een hele tour om ons als fotografen bij elkaar te houden. Er was zoveel te zien, dat we werkelijk van links naar rechts uitliepen, terwijl wij duidelijk de instructie hadden gekregen om als groep bij elkaar te blijven. Wij waren net een stel kinderen in een speelgoedwinkel. Wat een prachtig pand! Oud maar zeker niet verlaten. Waar je ook keek, er was van alles te zien en
het een nog mooier dan het ander. Niet alleen het glas of de glazen voorwerpen, gereedschappen en blaaspijpen, maar vooral ook het industriële erfgoed in de hal was voor 
velen een streling van het oog. Er werd voldoende lang stilgestaan bij het maken van de vaas, waarvan we het gehele proces konden volgen, vanuit de oven naar het vormer en het uiteindelijke blazen in de houten mal. Deze mal bestond uit vijf blokken de met windhaken bij elkaar gehouden werden. Na het blazen werden de haken losgemaakt en was de uiteindelijke vierkante vorm van de vaas zichtbaar. Hierna werd deze in een koeloven zeer langzaam afgekoeld. Erg leuk om te zien hoe deze vazen en uiteraard nog vele andere voorwerpen met de hand worden gemaakt. Het prijskaartje is er wel naar, maar heel bijzonder is het zeker.


Na de rondgang die al met al zo’n uurtje in beslag nam en wat ons betreft uren had mogen duren, gingen we lekker lunchen. Hiervoor had Eric een prachtig plekje uitgekozen bij ‘Onder de pannen’ in Leerbroek. Een prachtig ritje binnendoor over dijkjes en tussen de weilanden door. Heerlijk wat een leven. Nadat we aan waren gekomen, ontstond er een kleine discussie over het werken met de telelens. Hoe dichtbij kwam die koeienkop dan wel? Nou dat hebben we geweten. Op de app ging het na thuiskomst nog wel even door. Heerlijk op het terras werden we getrakteerd op heerlijke pannenkoeken, koffie en wat niet meer was. De likeur met slagroom werd door Bianca met veel plezier achterover gewerkt en die moest dan nog meerijden…

Na een heerlijke lunch gingen wij geheel binnendoor op huis aan. Echt heerlijk zo’n ritje met heel veel fotomomentjes tussendoor, waarbij wij vaak niet eens konden stoppen. Een heerlijk dagje weg met veel mooie herinneringen.